... a właściwie wspomnienia dwa.

Pierwsze to przemówienie Kaczyńskiego. To dobrze, że jest on już wspomnieniem. Bardzo dobrze.

Wróćmy jednak do tajemniczego zajścia na zdjęciach. Zmarnowany dzień zdjęciowy (no, częściowo) i niejasna świadomość, że stało się coś za moimi plecami. "Kto ci przeszkodził?" - zapytałem pirotechnika. Chyba czekał na takie pytanie. Okazało się bowiem, że był w ekipie człowiek, który postanowił udowodnić mnie, że źle zrobiłem zwalniajac nieudolnego pirotechnika-filmowca, a angażując debiutanta. Postanowił doprowadzić do kompromitacji debiutanta, nie zważając, jakie szkody dla filmu z tego wynikną Chodził za nim i robił wszystko, aby ten zakładał jak najmniejsze ładunki. Pod lasem, gdzie wybuch miał być największy gdyż od pojazdów dzieliło to miejsce dobre 150 metrów, zabronił dodawać benzyny, twierdząc, że za blisko drzew i może zapalić się las. Z kolei przy drodze, gdzie miał być założony ładunek maleńki, taki co to by tylko sypnął torfem i cementem, zabronił instalować, twierdząc, że kaskaderzy będą za blisko. I tak w wielu innych miejscach. Na szczęście zasłabnięcie Adka Drabińskiego okazało się krotkotrwałe i wieczorem wrócił do hotelu, a mieliśmy jeszcze jeden dzień zdjęciowy, aby naprawić szkody. Następnego dnia o 6 rano byłem na planie. Chodziłem od dołka do dołka sprawdzajac ile trotylu (i benzyny) pirotechnicy wsypują. Efekt przeszedł wszelkie oczekiwania. Takiej sceny batalistycznej nie było w żadnym polskim filmie.

To wspomnienie wróciło gdy obejrzałem na ekranie telewizora odcinek 11 z tą właśnie sceną.

I dzisiaj, gdy słuchałem expose premiera i wystąpienie szefa opozycji...